Większe nasilenie autyzmu wiąże się z niższym poziomem rozwoju psychoruchowego

Wykazano, że większe nasilenie autyzmu wiąże się z niższym poziomem rozwoju psychoruchowego, a mniejsze nasilenie autyzmu z wyższym poziomem rozwoju psychoruchowego. Uzyskiwane wyniki są zgodne z badaniami Eaves i Ho (1996), Bartaka i Ruttera (1976), De Myer (1974), Wing i Gould (1979), mówiącymi o związku niższego ilorazu inteligencji z większym nasileniem au­tyzmu. Zaprezentowane badania własne dowiodły, że jakościowe zaburzenia w relacjach społecznych i w komunikacji oraz stereotypowe wzorce zachowań zainteresowań, jako osiowe objawy w autyzmie, pozostają w ścisłym związku /. funkcjonowaniem umysłowym dziecka, który przejawia się w poziomie rozwoju psychoruchowego. Newson (1989, za: Pisula, 1993) uważa, że sfery te wpływają wzajemnie na siebie. Przyjęte w badaniach własnych założenie postuluje, iż bar­dzo trudno jest określić związek pomiędzy rozwojem psychoruchowym a stop­niem autyzmu według schematu "przyczyna - skutek". Wiąże się to ze specyfiką autyzmu dziecięcego, jako zaburzenia pojawiającego się przed 3. rokiem życia, kiedy funkcje poznawcze i społeczne nie sąjeszcze w pełni ukształtowane. Przy­czyną niewykazania istotnie statystycznej różnicy w Skali Percepcji pomiędzy grupą z autyzmem znacznym a grupą z lekkim, może być fakt, iż umiejętności /.wiązane z tą sferą należą do "mocnych stron" osób z autyzmem (zwracał już na to uwagę Kanner) i niezależnie od stopnia autyzmu dzieci uzyskują w Percepcji wyższe wyniki.